Het Lichtbed

Het Lichtbed is een cocreatie tussen de architecten 51N4E, de designers Chevalier-Masson en Julie Vandenbroucke.

Met Kerstmis 2005 in Parijs ontstond de idee bij Julie en Michel om een soort dagbed in de vernieuwde woning te plaatsen i.p.v. het klassieke salon maar het mocht geen dagbed zijn het werd een LICHTBED. De architecten creëerden het concept. In 2010, na een intense samenwerking van 5 jaar tussen de architecten, de designers en Julie met lukken en mislukken, ontmoediging en onvoorstelbare dynamiek rust het Lichtbed uiteindelijk in de woning.

Designers in debat in het Lichtbed op de Interieur Biënnale Kortrijk gezellig tafelen in het Lichtbed

In het boek des choses à faire kijkt de architect Peter Swinnen terug op deze samenwerking.

Without being pre-figured in its intention, the work done for the Lichtbed potentially comes close to being an ideal collaboration. How fuzzy can or should the collaborative process become? Can the designer ultimately disappear? In the case of the Lichtbed – and I am still not sure whether this is a good thing – the roles of the various actors involved became interchangeable. The client acted as a designer, the designer was engaged as a structural thinker, the architect remained something in-between – as always. The only certainty we allowed for was working on a 1/1 scale. So perhaps the real-life scale proved to be the collaborative lubricant? Is true collaboration only possible on a 1/1 scale? Here and now? Extremely urgent and never premediated? Is it simply a glorious accident?